Maarten van Panhuis

Ik kom uit een politiek betrokken gezin van negen kinderen. Mijn vader is nauw bij de politiek betrokken als lijsttrekker van de SGP en mijn broertjes zijn daarin ook actief. Thuis hadden en hebben we veel politieke discussies, wel op een goede manier hoor. Meestal kwam het erop neer dat ik het in mijn eentje moest opnemen tegen mijn vader en mijn broers, omdat mijn mening van jongs af aan al afweek van de rest... Debatteren is me dus met de paplepel ingegoten.

 

Ik ben in hart en ziel een liberaal en ik vind dat iedereen recht heeft op een vrije keuze. Je kunt niet een ander jouw principes opleggen. Neem de koopzondag: het is aan iemand zelf om de keuze te maken om wel of niet zijn winkel open te doen, net als het iemands vrije keuze is om wel of niet te willen winkelen op zondag. Ik heb veel klanten in de retail (Maarten biedt totaaloplossingen voor HR-projecten en HR-processen voor o.a. middelgrote winkelketens) en in andere steden zie ik wat daar voor ondernemers aan mogelijkheden is. Dat dat hier niet kan druist in tegen mijn rechtsgevoel. Wat me ook een doorn in het oog is, is het betaald parkeren – laten we ons geld alsjeblieft op andere manier binnen krijgen. Een punt uit ons verkiezingsprogramma dat ik heel interessant vind, is de proef met een regelvrij kernwinkelgebied. Dat is echt vernieuwend! Ik ben heel benieuwd wat dat oplevert: misschien worden we teleurgesteld, misschien blij verrast. Als je het niet probeert, weet je het niet. Mijn wens is meer eigen verantwoordelijkheid voor ondernemers en ik ben benieuwd hoe de ondernemers met deze verantwoordelijkheid omgaan.

 

In principe ben ik een tegenstander van alles dat van bovenaf opgelegd wordt. Daarom voel ik me zo thuis bij de VVD, omdat die ervan uitgaat dat iedereen (in de basis) zijn eigen verantwoordelijkheid kan nemen. In basis zijn mensen prima in staat om keuzes maken. Degenen die dat niet kunnen moeten we uiteraard helpen. Het is de taak van de overheid om te zorgen dat mensen geïnformeerd zijn over de mogelijkheden, maar dat we de keuzes en initiatieven vooral bij de mensen zelf moeten laten. Mijn overtuiging is, dat je alleen dingen kunt veranderen als mensen hun verantwoordelijkheid nemen. Als mensen op hun handen blijven zitten of alleen iets doen omdat het moet, verandert er niets. Structurele verandering moet vanuit mensen zelf komen, niet vanuit de overheid.

 

In 2009 werd ik lid van de VVD, puur vanuit de wens om de partij te ondersteunen. Ik was al lange tijd politiek geïnteresseerd, met name landelijk, de plaatselijke politiek wat meer zijdelings. Toen een aantal van mijn andere bestuurlijke activiteiten stopten besloot ik heel bewust om politiek actief te worden, want op bestuurlijk vlak had ik al veel gedaan. Als je een mening hebt, moet je niet aan de zijlijn blijven staan. Sinds 2015 ben ik raadsopvolger, dat betekent veel lezen, veel dossiers volgen, veel bezoeken plegen. Ik wil altijd het naadje van de kous weten en alles onderzoeken. De betrokkenheid van inwoners bij politiek vind ik mooi en hun mening wil ik graag weten, dan kan ik mijn best doen om daadwerkelijk iets voor hen te bereiken.

 

Van oorsprong ben ik Hierdenaar. Intussen woon ik al een hele tijd met mijn vrouw en onze twee kinderen in de binnenstad van Harderwijk. Ik ben in deze omgeving gelukkig en wil hier nooit meer weg. Harderwijk is zo’n mooie stad – als ik ’s morgens vroeg een rondje loop langs de haven, de boulevard of de Stille Wei, dan geniet ik. De ligging is fantastisch met water, bos en weiland op fietsafstand. En men kijkt hier naar elkaar om, men is bereid om elkaar te helpen.

 

Ik geniet enorm van onze kinderen. Daarnaast ben ik een sportfreak en in mijn vrije tijd volg ik alle sporten, soms tot wanhoop van mijn vrouw. Verder ben ik zijdelings betrokken bij VVOG, ik ben voorzitter van de Harderwijkse Uitdaging, actief in de Regenboogkerk en ik ben verbonden aan café De Liefde. Waarom? Simpel: mij belangeloos inzetten voor een aantal organisaties die in mijn ogen goed werk verrichten geeft me veel energie.